Bağ Budama Teknikleri

BAĞ BUDAMA

Budama; asmalarda büyüme ve gelişme ile verimlilik ve kalitenin dengeli bir şekilde düzenlenerek, bağlardan sağlanan yararın en üst düzeye çıkarılması amacıyla, canlı toprak üstü organları, özellikle bir yaşlı dallar ve sürgünler üzerinde gerçekleştirilen kısaltma, çıkarma ve seyreltme gibi işlemlerdir.
 Bağcılıkta özellikle kış budaması önem taşır. Budamayla; gelişmeye bırakılacak gözlerle, bunlardan oluşacak sürgünlerin, salkımların sayı ve yerleri belirlenir. Terbiye şekli budama ile oluşturulur ve oluşturulan bu terbiye şekli budamayla korunur veya değiştirilir. Asmada budama her yıl mutlaka yapılması gereken önemli kültürel bir işlemdir. Budamanın amaçları ve faydaları:
 
- Asma organları dengeli şekilde dağıtılarak, uzun yıllar kaliteli ve bol ürün almak,
- Kültürel işlemlere kolaylık sağlamak için uygun şekil oluşturmak ve bunu korumak,
- Asmanın olgunlaştıramayacağı salkımları çıkarmak,
- İklim olaylarının olumsuz etkilerini azaltmak, olumlu etkilerinden yararlanmayı artırmak.
 
Asmanın budanması çok bilgi ve beceri isteyen teknik bir iştir. Bu nedenle asmanın fizyolojisini ve budama esaslarını iyi bilmek gerekir. Aksi halde üzümün kalitesi düşmekte, verim azalmaktadır. Hatta bağ zarar görebilir ve erken elden çıkabilir. Ekolojik ve kültürel sebeplerin etken olduğu budamada esas; bir yıllık sürgünler üzerinde, üzüm çeşitlerine göre mahsuldar gözlerin yerlerinin bilinerek, asmanın kaldırabileceği kadar verimli göz bırakmak ve lüzumsuz çubukları kesmektir. Bırakılan bu gözlerden filizler sürecek ve bunlar üzerinde de üzüm salkımları oluşacaktır.
 
Bağcılıkta budama, yapıldığı zamana göre; Kış (ürün) budaması ve Yaz (yeşil) budaması olmak üzere ikiye ayrılır.